Avocadootje iemand?

20.300 kilometer en je maaltijd is klaar!


Nee, Magik? is niet ineens een pop-up restaurant gestart. Magik? vraagt zich af of het nu echt zoveel uitmaakt voor het milieu of je een avocado uit pakweg Zuid-Afrika eet of kiest voor een appeltje uit Haspengouw.

Zo’n avocado heeft toch al snel heel wat meer kilometers afgereisd dan jij waarschijnlijk. Eten uit de streek wint aan populariteit. Zet ‘komen eten’ op en reken er maar op dat, als je geen streekproducten op tafel zet, je gelijk uit de groep ligt. Uiteindelijk komt natuurlijk elk product wel uit een streek maar dat is weer een andere discussie. Uit onderzoek blijkt dat het voedselaandeel in klimaatbelasting voor onze ‘mensen’consumptie iets meer dan 25% bedraagt. Tel uit je winst als je met z’n allen besluit een moestuin te beginnen onder het motto, er gaat niets boven sla uit eigen hof. Even in een breder kader, het draait natuurlijk niet alleen om milieu, de economische kosten achter ons voederbakje zijn nogal van invloed op de beslissingen die onze gezagvoerders maken. Want sinds 2000 zijn de exportkosten van groente en fruit verdubbeld (dat heeft de FAO, de landbouworganisatie van de VN, de Verenigde Naties berekend, en die hebben verstand van dat soort zaken). Dus je eet al eens gemakkelijk op een dag boontjes uit Kenia (7.000 kilometer), avocado uit Zuid-Afrika (10.000 kilometer), sla uit Italië (1.500 kilometer) en tomaten uit Spanje (1.800 kilometer). Bij elkaar heeft je voedsel dan zo’n 20.300 kilometer afgelegd, een bereisd hapje bij elkaar.

Wij zijn niet de enigen die zich hier vragen bij stellen. Als reactie op de mondialisering van de voedseleconomie kwam er een tegenbeweging op gang, zo’n 12 jaar geleden. Eten van dichtbij, de boerenmarkt en zelf plukken op het veld was niet alleen meer voor wazige types, je mocht er gezien worden. Probleempje alleen is dat de rijstteelt in België een beetje tegenvalt, de theepluk nog niet van de grond gekomen is, de groei van koffiebonen nog verder moet worden besproken en de wijn uit de Belgische druivenstreek zalig is maar wat hoeveelheid betreft niet geheel aan de behoefte voldoet. Stel dat België ineens zou worden afgesloten van de buitenwereld dan eten wij nog kip, aardappelen, appelmoes en eieren. En een walnoot als tussendoortje. We hebben zeker geen honger, alleen: is het klimaat daarbij gebaat? Ook daar is onderzoek naar gedaan. Zo vergeleken onderzoekers de ecologische voetafdruk van een lokaal gegroeid appeltje en een aangevoerd appeltje uit een land hier ver vandaan. Wat bleek nou met die appeltjes: als ze getransporteerd worden per schip heeft het appeltje van ver weg 40% minder energie gekost. Zodra het appeltje per vliegtuig wordt binnengevlogen wordt de milieubelasting wel een stuk groter. Maar simpelweg zeggen dat alles wat van over de grens komt per definitie slechter is voor het milieu klopt dus niet helemaal. Neemt niet weg dat het jammer is dat je vaak niet weet en niet kunt achterhalen waar je tomaat in je pot spaghettisaus nu eigenlijk vandaan komt.

Dus wat maken we ons dan zorgen over die kilometers die ons eten afreist, nergens voor nodig hoor ik de kritische lezer denken. Maar zo gemakkelijk kom je met die redenering niet weg. Er zijn meer redenen om toch maar van het Belgische land te eten. De eerste heeft te maken met de kringloop: de mest van de koeien die het vlees en melk leveren kan gebruikt worden voor de akkers waarop de groente wordt geteeld. Beetje lastig als die koeien in een ander werelddeel wonen dan waar de akkers liggen. De tweede reden gaat over diversiteit. Grootschalige productiesystemen werken beter bij zelfde maten en gewichten. Goed verkopende soorten zullen altijd de overhand hebben in het aanbod. Voor wie eens wat anders wil moet al wat langer zoeken. Een derde reden is dat wij door plaatselijke producten te gebruiken de Belgische boeren steunen die op hun beurt er weer voor zorgen dat het landschap er zo leuk uitziet met al die koeien. En stel dat de landen die naar ons exporteren daar plots helemaal geen zin meer in hebben dat zijn wij volledig zelfvoorzienend. Hoera!

Contact

  • Els Rits - administratief medewerkster - 02 289 01 50